Günler güz yapraklari gibi birer birer dökülürken ayaklarimin dibine ben her gece karanliga dikip gözlerimi senin aydinligini bekledim... SEN YOKTUN... Binlerce adim attim bu kentin sokaklarinda her köseyi her parki her agaci ezberledim. Sevdaya bulanmis her kaldirim tasinda senin adini aradim... SEN YOKTUN... Evlerin duvarlari birer bir er üzerime yikildi her bir hücremin acisini ta yüregimde hissederken beni enkazin altindan çekip alabilecek elini aradim. SEN YOKTUN... Özlem sarkilarini ezberledim. Kimini bagira çagira kimini fisiltiyla söyledim. Karanliga haykirdim hasretini sesimi duyacaksin diye bekledim... SEN YOKTUN... Senden gelecek tek bir haberi bekledim saatler asir gibi geldi geçmedi.Çalan her telefonu yüregimin deli gibi çaglayana dönen atislariyla açtim.Senden baska duydugum her seste hep ayni hayal kirikligini yasadim.Onlar beni duymak istiyordu. Ben ise seni... SEN YOKTUN...